کانون
زنان ایرانی-مهرزاد غنی پور:«دغدغه ما این نیست كه چرا نمی
توانیم در ورزشگاه فوتبال را تماشا كنیم؛ بلكه دغدغه ما دفاع
از حقوق زنان در ورود به فضاهای عمومی است.»
این را محبوبه عباسقلی زاده از اعضای كمپین دفاع از حق ورود
زنان به ورزشگاهها در جلسه اكران خصوصی فیلم آفساید می گوید.
این كمپین كه از دو سال پیش فعالیت خود را آغاز كرده به دنبال
پیگیری خواسته های زنان برای حضور آزادانه آنها در فضاهای
عمومی است.
برنامه كمپین روز گذشته با حضور پنجاه نفر از علاقمندان در
حالی برگزار شد كه اعضای كمپین ،فعالان جنبش زنان ،نویسنده و
كارگردان فیلم آفساید نیز حضور داشتند.
اعضای كمپین ابتدا هدف خود را از ایجاد كمپین مطرح كرده و
خاطراتشان را در تلاش برای ورود به ورزشگاه برای حاضران تعریف
كردند. پس از آن جعفر پناهی كارگردان فیلم آفساید،فیلمی كه
هنوز اجازه اكران عمومی نگرفته؛صحبت كرد.این فیلم كه به نوعی
شرح همان وقایعی است كه بر سر روسری سفید ها (اعضای كمپین) در
تلاش برای ورود به ورزشگاه آمده ،شرح حال دخترانی است كه برای
دیدن بازی ایران بحرین قصد ورود به ورزشگاه آزادی را داشتند.
ابتدا محبوبه عباسقلی زاده از فعالان جنبش زنان هدف از تشكیل
این كمپین را شرح داد:«شاید این فكر پیش بیاید كه چرا در
شرایطی كه زنان مورد خشونت قرار گرفته و قانون از آنها حمایت
نمی كند؛و با وجود مجازات های غیر انسانی نظیر سنگسار و در
زمانی كه حقوق شهروندی تضییع می شود؛چرا به موضوع حق ورود زنان
به ورزشگاه پرداخته ایم.»
او عدم حضور زنان در بازیهای ملی را یكی از بزرگترین مصادیق
محرومیت زنان از ورود به فضاهای عمومی دانسته و می
گوید:«فعالان جنبش زنان این كمپین را به راه انداختند تا با
این روش افراد را متوجه اهمیت موضوع تضییع حقوق شهروندی كنند.»
عباسقلی زاده معتقد است گرچه جداسازی جنسیتی بر مبنای رسوم و
فرهنگ می تواند قشنگ باشد؛اما وقتی قدرت ها و حكومت ها با
استفاده از آن سبب نادیده گرفتن حقوق شهروندی زنان شوند؛دیگر
این موضوع قابل قبول نیست.»
او به دستور احمدی نژاد در اجازه ورود زنان به ورزشگاهها اشاره
كرده ومی گوید:«حتی اگر بعضی مدیران بخواهند این وضعیت را
تغییر دهند چون این تفكرات سنتی در قوانین ما نیز رخنه كرده
؛اتفاقی نخواهد افتاد.»
جعفر پناهی كارگردان فیلم آفسایدنیز از زمانی گفت كه تصمیم به
ساخت این فیلم گرفت:«پنج سال پیش كه برای دیدن بازی می خواستم
به ورزشگاه بروم دخترم اصرار كرد كه با من بیاید و من از او
خواستم كه اگر راهش ندادند با مادرش برگردد با اینكه خیلی
اصرار كردم كه دختر 11 ساله ام را همراه خود به داخل ببرم قبول
نكردند؛دخترم از من خواست كه به داخل بروم تا او هم خودش
بیاید. باورم نمی شد كه بتواند داخل شود اما بعد از ده دقیقه
نزد من آمد.با تعجب از او پرسیدم چطور آمده؟ و او گفت دختر ها
اگر بخواهند داخل شوند راهش را پیدا می كنند.»
پناهی ادامه داد:«فیلم های من بیشتر در مورد محدودیت ها و به
ویژه درباره مسائلی است كه برای زنان پیش می آید ؛چرا كه معتقد
است در جامعه و حكومت مردسالار زنان بسیار محدود می شوند.»
در فستیوال های مختلفی كه پناهی می رود معمولا از او درباره
روسری سفید ها و دلیل عملی نشدن اجازه رییس جمهور در ورود به
ورزشگاهها می پرسند...
او كه هنوز نتوانسته مجوز اكران این فیلم را از وزارت ارشاد
بگیرد می گوید: «در شورای پروانه نمایش گفتند اگر فیلم نشان
داده شود زنان راهی پیدا می كنند كه به ورزشگاهها بیایند و چرا
شروع این اتفاق از جانب سینما و پناهی باشد.»
پرستو دوكوهكی یكی از روسری سفیدهایی كه در زمان بازی ایران-
بحرین به همراه 27 نفر دیگر موفق به ورود به ورزشگاه شده نیز
از آن زمان می گوید:« آن زمان كمپین تازه در حال شكل گرفتن بود
و ما نامه ای با 200 امضاء به استانداری دادیم كه می خواهیم به
ورزشگاه برویم و بازی را تماشا كنیم. هر 30 نفر با روسری های
سفیدی كه پوشیده بودیم،جلوی در ورزشگاه نشستیم و شعار دادیم.»
او كه همزمانی این بازی با انتخابات ریاست جمهوری و وجود
خبرنگاران خارجی را در موفقیت اشان در ورود به ورزشگاه موثر می
داند می گوید:«دربازی بعدی،بازی ایران-كاستاریكا جو عوض شده
بود ؛به طوریكه نیروی انتظامی دختران جوانی كه قصد ورود به
ورزشگاه را داشتند را سوار مینی بوس كرد و در میدان آزادی
پیاده كرد؛كه البته این قضیه در رسانه ها هم بازتاب پیدا كرد.»
.
دوكوهكی میگوید:« این بار با پلیس های زن درگیری های شدیدتری
پیش آمد ؛با این حال حركت نمادین خوبی بود و تاثیر خود را
گذاشت.پس از آن هم برای فیفا و آ.اف.ث نامه نوشتیم و آمادگی
خود را برای حضور در بازیهای جام مقدماتی آسیا و تشویق تیم ملی
كشورمان اعلام كردیم.»
