بیست و هفتم ژانویه ، روز جهانی یادبود قربانیان هولوکاست است.
امروز دنیا آن انسانهای پاک را که تنها به خاطر یهودی بودن به بازداشتگاههای مرگ و کوره های آدم سوزی فرستاده شدند به یاد می آورد و به پاس آنان سر احترام خم می کند.
آنان را کشتند، زیرا آنها نخستین مردمان جهان بودند که به پروردگار یگانه ایمان آوردند و بتها را شکستند.
آنان را کشتند، زیرا حضرت موسی نخستین انسان بود که در برابر فرعون و فرعونیان پرچم آزادی برافراشت و قوم خود را از سرزمین بردگی و بندگی مصر آزاد ساخت و به جهانیان پیام داد که هرگز در برابر ستم سر خم نکنند و هرگز ظلم را برنتابند.
آنان را کشتند، زیرا در طول قرون و اعصار به باور دینی خود و به فرهنگ خویش وفادار بودند و نمی خواستند فرهنگ بیگانه را بپذیرند و به باورهای دیگران گردن نهند که ریشه در دین آنها داشت و از ایمان مذهبی آنها تقلید کرده بود.
آنان را کشتند، زیرا در دورانهای زندگی بشری همیشه کوشیده بودند نماد دانش و بهزیستی باشند. بزرگترین دانشمندان را به دنیا هدیه کردند و بیشترین خدمت را به علم و فرهنگ بشری ارائه دادند.
آنان را کشتند، زیرا فرهنگ جهان را باور ساخته و شاعران و نویسندگان به دنیا هدیه کرده بودند، زیرا بهترین پزشکان و فرهیخته ترین اندیشمندان را داشتند، ورزیده ترین موسیقیدانان را به جهان عرضه کردند و در برخی رشته های دانش بشری پیشگام بودند.
آنان را کشتند، زیرا در اقتصاد و تجارت به دستاوردهائی رسیده بودند که غبطه ناپاکان و غبن نالایقان را بر می انگیخت.
دو هزار سال پیش آنان را از سرزمین پدری به اسارت و غربت بردند، ولی آنها به ایمان دینی و فرهنگ ملی خویش وفادار ماندند و میهن و زادگاه خود را فراموش نکردند و برای بازگشت به آنجا همیشه به نیایش پرداختند.
آنان را کشتند، زیرا کشوری از خود نداشتند، ارتشی نداشتند، از توان دفاع از خویش برخوردار نبودند.
دو هزار سال به آنان انگ بستند و آزارشان دادند و اموالشان را به غارت بردند و آنان را نفی بلد کردند و یا کشتند و نابود کردند.
آدولف هیتلر در آن فرهنگ پلید زاده شده و در آن دنیای تصورات ناپاک پرورش یافته بود. یهودستیزی با خون او آمیخته شده بود.
یهودیان به فرهنگ آلمان و به اقتصاد و تمدن آن بیشترین خدمت را کرده بودند. در جنگ جهانی اول دوش به دوش دیگر سربازان آلمانی از آن سرزمین دفاع کرده و دلاوری نشان داده و قربانی داده بودند.
ولی آن کس که می خواست بر آن مردمان مسلط شود و آنان را به زیر فرمان خود در آورد، بهانه می جست و "دشمن"  می طلبید - و چه کسی بی دفاع تر و ناتوان تر از یهودیان، که هیچ یار و یاوری نداشتند؟
امروز هم خطر هنوز همچنان در کمین نشسته و نامردمانی وجود دارند که هولوکاست پیشین را انکار کرده و هولوکاست تازه ای را تدارک می بینند.
ولی وجدان دنیا بیدار می شود – و امروز به توصیه سازمان ملل متحد، در سراسر دنیا روز جهانی یادبود هولوکاست برگزار می گردد.
چه دردناک است که تنها در میهن شما ایرانیان و در زادگاه و خاستگاه من، در سرزمین پاک ایران است که حکومت نافرهیخته ای چنین روز جهانی را نادیده می گیرد و همچنان فریاد "نابود باید گردد" سر می دهد،
که باور کنیم آفتاب عمرش به لب بام رسیده است!

 

منشه امیر (برگرفته از سایت همدمی)