من به یاد دارم پدر                                              شعله بر گلخانه میهن زند

سبزو خرم                                                           آتشش گر دامن ایران گزد

شاد و خندان                                                          دود آن هم دیده ملت رود

در میان شهر و کویت                                 تو به ما گفتی که این ره سوی هیچستان شود 

سروری بودی برای خویشتن آن روزگار..                     من به یاد دارم پدر

من به یاد دارم پدر                                                   آن شب بی انتها

روزگاری سخت کوش و پرتلاش                                 دیده ات گریان

تاجری با عصمت و با آبرو                                       دلت بشکسته جانت پر زغم

محرم پیر و جوان بودی پدر                                        راهی غربت شدی

من به یاد دارم پدر                                                     من به یاد دارم پدر

در میان مردمان کوچه بازار وطن                                  روزگاری هم ترا دور از وطن

عزت و جاه و مقامی داشتی                                       گوشه ای کز کرده بی یار و دیار

تو پدر هر گاه که از در آمدی                                       روی دوشت بار هجران

در دل همسایه و اهل محل                                        بر جبینت خط پیری

ریشه مهر و وفا میکاشتی                                        ابروان پیچیده با مویی سپید

من به یاد دارم پدر                                                   دیده بر آسمانها دوختی

من به یاد دارم پدر                                                    من به یاد دارم ترا کنج اطاق

تو نشسته روی قالی                                                 با تنی رنجوروبیمار

تکیه بر پشتی زده                                                   بی کس و بی همزبان

بر لبت سیگار لاپیچی و تسبیحی به دست                       دل به دیدار دیارت داشتی

در کنار سنگک داغی و یک پیکی شراب                      من به یاد دارم پدر

شاه شاهان بودی بر ملک خودت آن روزگار..                 چهره شکسته از درد ترا

من به یاد دارم پدر                                                   قطره غمبار هر اشک ترا

وآن زمانی که جنون انقلاب                                       من به یاد دارم پدر

ریشه در خاک وطن پیچیده بود                                    قصه نبرد بی شمشیر را

تو به ما گفتی که این آتش شبی                                    قصه شکستن یک مرد را

                                                             من به یاد دارم پدر...... من به یاد دارم پدر